Vandaag genoot ik met een paar vriendinnen van een lunch aan de Maas bij De Blauwe Sluis. Astrid nam ons mee naar haar favoriete tentje. We zaten heerlijk op het terras te genieten van het mooie weer, terwijl de boten langs voeren. Terwijl ik de dames hoorde kleppen, merkte ik dat mijn gedachten gingen naar Jannetje junior, de ontwettige tabaksdochter. Ze woonde vlakbij de Nederrijn in Amerongen. Voeren er toen ook zoveel schepen? Ik zag de grote bomen langs het water staan. Die gaven mij een rustgevend gevoel, als reuzenwachters langs de waterkant. De wind wapperde door mijn haren en ik vroeg mij af: zou Jannetje ook zo langs de Nederrijn hebben gewandeld? Haar haar zal met een kapje bedekt zijn geweest, maar haar rok zal zeker hebben gewapperd!
Zo merk ik dat de plekken waar ik nu kom, me steeds weer dichter bij Jannetje brengen. Ondertussen ben ik wel verder verwijderd van mijn vriendinnen, die rustig door kletsen. Maar goed, ook al staat mijn hoofd nooit stil, regelmatig komen er de mooiste ideeën uit… 😁🌸