Wat begon als een klein project voor mezelf – De geletterde wees uit het zand – is deze week werkelijkheid geworden. Jarenlang was het alleen van mij, iets intiems dat zich langzaam vormde tussen de regels en de stilte van mijn eigen gedachten. Totdat steeds meer mensen tegen me zeiden: “Je moet het uitgeven.” En nu is het zover.
Het voelde als op het podium stappen. Kwetsbaar. Want iets wat zo persoonlijk was, deel je opeens met de buitenwereld. Mijn eerste stap was een update op social media. Spannend, maar ook bevrijdend.
Mijn moeder had ik niets verteld. Ze hoorde het via een vriendin en was eerst verontwaardigd. Maar toen gebeurde er iets onverwachts: ze bood aan de totale druk van 400 exemplaren te betalen. Ze wil iedereen mijn boek cadeau doen. Ineens gaat het als een lopend vuurtje door de familie. Zelfs mijn neef stuurde al een berichtje dat hij een boek wil hebben.
En het bleef niet bij familie. Mijn allereerste post leverde meteen vijftien bestellingen op. Het voelt alsof mijn verhaal vleugels krijgt. Iets wat begon in stilte, mag nu de wereld in. 💪