Lieve, trouwe lezers,
Terwijl mijn tweede boek ‘De Onwettige Tabaksdochter’ wordt gelezen door tien proeflezers, heb ik de tijd om verder te gaan met onderzoek voor mijn derde boek. Van ‘De ontheemde middenstandsdochter’ (de voorlopige titel) zijn de eerste honderd bladzijden al geschreven. Maar ik kan niet verder, want ik wil namelijk weten waar Eva, de hoofdpersoon, in Baarn gewoond heeft en wanneer, zodat ik het extra levendig kan beschrijven. Maar helaas zijn de bestanden van de gemeente Baarn nog niet gedigitaliseerd en liggen bij Archief Eemland in Amersfoort, mijn woonplaats. Dus ik maakte een afspraak bij het archief en op woensdag 21 januari was het zover.
Ik moest me melden bij een balie en kreeg een sleutel om mijn tas en jas in een kluis te doen. Alleen mijn telefoon mocht mee. En daar stond werkelijk een hele kar met dozen voor me klaar. Ik tilde één van de archiefdozen op (behoorlijk zwaar trouwens) en nam hem mee naar de tafel die ik had uitgezocht. Er lag een oud, dik boek in. Ik had ooit bij mijn eerste baantje bij een notaris ook gewerkt met dit soort dikke boeken, maar dit was een extra dikke. Wel bijna 10 centimeter dik. Er zat een stuk papier omheen en een katoenen lint met strikken.
Ik maakte voorzichtig de strikken los en opende het boek. Het was als een unboxingfilmpje, maar dan ‘Raiders of the Lost Ark-style’. Of eigenlijk ‘de verloren geheimen van de Geijtenbeek family-style’. En ik bladerde door het boek, dat gelukkig op alfabetische volgorde stond. Ik vond ze. Niet alleen in dit boek, maar in de andere boeken ook. De hele familie kreeg een verhaal over waar ze woonden, wie wanneer waar was én hoe Eva in Baarn terecht was gekomen.
Dat laatste was wel iets waar ik even op moest kauwen. Want in mijn hoofd was Eva naar Baarn gekomen bij haar tante Dien. Zelfs in boek twee is er al een hele verhaallijn die daarnaar toe werkt en heeft ze haar geliefde Jan Geijtenbeek daar ontmoet. Maar wat bleek uit dit onderzoek is dat dat helemaal niet het geval was! Jan Geijtenbeek had het ouderlijk huis al jong verlaten en was naar Utrecht gegaan. En hij bleek in Amerongen gewoond te hebben, waar Eva opgegroeid is. Oef, uren schrijven kon ik in de prullenbak gooien!
Nadat ik alles had gefotografeerd en de boeken weer in de dozen had gedaan, verliet ik het archief. Ik besloot het verhaal van Jan rustig te laten ‘sudderen’: waarom ging hij zo vroeg het huis uit? En hoe kwam hij precies in Amerongen terecht? Allemaal vragen om later verder uit te zoeken.
Tot snel,
Sandra
